Zij werkt op de Wallen

Marije loopt al vier jaar lang elke woensdagavond langs de ramen van het Amsterdamse Wallen. Ze praat er met de meiden. Soms even samen bidden, soms een dikke knuffel.

Gepubliceerd: 09 november 2017 in Samenleving Tekst: Willemijn de Jong Beeld: Esther Grit

Zij werkt op de Wallen

Marije loopt al vier jaar lang elke woensdagavond langs de ramen van het Amsterdamse Wallen. Ze praat er met de meiden. Soms even samen bidden, soms een dikke knuffel.

Gepubliceerd: 09 november 2017 in Samenleving Tekst: Willemijn de Jong Beeld: Esther Grit

Waarom bezoek je vrouwen in de seksindustrie?

“Verhalen van seksueel misbruik raakten me altijd al erg. Toen ik in Groningen studeerde, deelden we een keer rozen uit bij de ramen, als een eenmalige actie van een organisatie die daar werkt. Toen ik in Amsterdam ging wonen, heb ik me bij een organisatie aangesloten die vrouwen helpt uit de prostitutie te stappen. Ik ben ervan overtuigd dat de vrouwen achter de ramen heel kwetsbaar zijn. Ze hebben vaak weinig contacten. Ik wil een vriendin voor ze zijn.

Wat doe je zo'n avond op de Wallen?

“We gaan altijd in tweetallen. Er is een team vrijwilligers, dat dit op verschillende avonden in de week doet. Twee vrouwen of een vrouw en een man. We beginnen met bidden in de huiskamer van de organisatie en checken soms bij elkaar hoe het met die of die gaat. Meestal begin je op de avond met de vrouwen die je al kent. Even vragen hoe het gaat. Hoe het bezoek bij de tandarts was. Soms doet een vrouw de deur open en vraagt: ‘wat kom je doen?’ Ze hebben niet altijd behoefte aan een gesprekje. Je voelt je soms ook bezwaard, je komt wel onder hun werktijd. Maar vaak vinden vrouwen het fijn om even een praatje te maken.”

Hoe ga je om met de verhalen die je te horen krijgt?

“Ik vind de contacten die ik opdoe, heel waardevol. Het is soms ook wel heftig. Ik moet ook wel eens over een drempel heen bij mezelf. Ik moet soms ook mijn best doen om contact te leggen met een vrouw. Het helpt dat veel vrouwen je inmiddels herkennen. Dan doen ze de deur al open als je aankomt. Soms heb ik prachtige gesprekken. En soms ben ik echt kapot, want dan loopt het gewoon niet. Zeker als vrouwen gestrest zijn, kan de sfeer heel naar zijn.”

Wat voor vrouwen werken er achter de ramen?

“Mooie, sterke vrouwen. Ik denk vaak: als je in een gezin was geboren met mogelijkheden, dan was je hier nooit geweest. Het zijn vaak vrouwen uit een arme omgeving. Ze sturen geld naar hun kindje en moeder. Veel meiden begonnen als slachtoffer van een loverboy of mensenhandelaar en zijn inmiddels voor zichzelf begonnen als een soort zzp'er. En je weet dat er ook een hoop vrouwen zijn die een deel van hun geld of alles moeten afdragen aan een pooier."

Wat doet het met jou om daar te lopen?

“In het begin had ik een uitgesproken beeld van hoe verschrikkelijk het allemaal zou zijn. Maar dan loop je langs de rij met toeristen voor de seksshop en dan accepteer je je omgeving gewoon. Het went op een vreemde manier ook. Wat me wel echt blijft raken, is als een vrouw me vertelt over zichzelf, waar ze vandaan komt. Ik ga dan om haar geven en gun haar iets anders dan dit leven. In het begin kon ik niet zomaar slapen na een avond op de Wallen, maar dat kwam vooral omdat ik overprikkeld was. Het is daar echt heel heftig, de mensen, de indrukken – en dan nog het contact met die vrouwen. ”

Hebben die vrouwen jouw hulp wel nodig, er zijn toch genoeg vrouwen die seks zo leuk vinden dat ze er hun werk van maken?

“Ik heb de overtuiging dat niet één vrouw daar voor haar lol staat. Elke vrouw heeft het op haar manier zwaar. Los van of ze daar vrijwillig staat of niet. Het is moeilijk om ver van je familie te zijn, en de meeste meiden komen toch uit het buitenland. Niet veel mensen zijn geïnteresseerd in wie ze zijn, of vragen hoe het met ze gaat. Veel meiden vinden het fijn om een positief gesprek te hebben. Het voelt soms wel nutteloos hoor, wat ik doe. Maar laatst was er een meisje dat in de problemen zat; ze had mijn nummer nog in haar telefoon van heel lang geleden. Ze stuurde me uit het niets een appje: ‘Ik heb een advocaat nodig, kun je me helpen?’ Haar vriend bleek haar al lang te mishandelen. Mooi dat ik dan kan helpen. Ik heb soms een jaar lang oppervlakkig contact met een meisje en komt het er pas na heel lang uit, als ze langskomt op het kantoor – dan is haar vriendje toch een pooier."

Ik ben er echt van overtuigd dat deze vrouwen slachtoffer zijn. Van de situatie of van een persoon die ze benadeeld. Maar als een meisje zegt dat ze het werk fantastisch vindt, dan accepteer ik. Het duurt vaak überhaupt lang voor eruit komt dat ze toch helemaal geen seks wil verkopen. Misschien vinden anderen me bevooroordeeld. Maar dan denk ik: een heleboel van die zogenaamd zelfverzekerde meisjes blijken slachtoffer van een loverboy. Dat zie je gewoon niet op het eerste gezicht. En als een meisje zegt het fantastisch werk te vinden, dan vraag ik me af: wat zorgt ervoor dat je dit zo geweldig kunt vinden?”

Wat zorgt ervoor dat je dit blijft doen?

“We kwamen een tijdje met regelmaat bij een paar transgender vrouwen om te bidden. Eén wilde nooit meedoen, maar vroeg op een avond toch of ze mee mocht doen. Toen we gingen bidden, begon ze te huilenl. Ze zei: ‘Ik weet niet wat het is, maar ik voel vrede en ik ken dit gevoel helemaal niet.’ Een week later gebeurde hetzelfde opnieuw. Het bemoedigt mij als ik zo zichtbaar het goede effect zie van wat we doen. Ik zie dat we God geven aan die meiden. Dan kan ik niet stoppen met dit vrijwilligerswerk. Het gaat om de kern van het leven, doorgeven wat ik te geven heb. Elke woensdagavond wacht ik op zo’n moment. Het gebeurt echt niet vaak, maar als het er is, weet ik dat het al de moeite waard. Ik geloof dat elk contact waardevol is. Het levert altijd iets op, ook al is dat vaak niet zichtbaar.”