Sacha diVodka

De regionale Kunst- en Theaterfestivals zijn begonnen. Voor de de tiende keer op rij tonen deelnemers, die op wat voor manier dan ook ondersteuning ontvangen van het Leger des Heils, hun talenten op het toneel. Jeffrey uit Spijkenisse trad op tijdens het Kunst- en Theaterfestival in Rotterdam en wel als 'drag queen'. Zijn verhaal is, net als van de andere deelnemers, een verhaal van hoop en een inspiratie om te worden wie je bent.

Gepubliceerd: 29 juni 2018 in Samenleving Beeld: Bertina Kramer

"Ik had een huis, een vriendin waar ik verliefd op was en een baan die goed betaalde. Maar op een dag ging het gewoon niet meer. Ik was 24, dik en depressief. Het leven maakte me ongelukkig. Ik verbrak mijn relatie en ging dezelfde week nog onder het mes. De maagoperatie liet me binnen een jaar vijftig kilo afvallen. Na dat jaar had ik genoeg zelfvertrouwen om uit de kast te komen."

Dit ben ik
"Ik maakte me grote zorgen over wat mijn familie ervan zou vinden. Maar er zat niets anders op. Echt mezelf kunnen zijn werd belangrijker dan hoe ze over me zouden gaan denken - anders zou ik kapot gaan. Gelukkig had ik me druk gemaakt om niks: mijn ouders reageerden heel lief en mijn moeder zei dat ze het altijd al had geweten. De warme reactie maakte me sterker in de gedachte die alleen maar is gaan groeien: Dit ben ik. En als je je eraan stoort kijk je maar de andere kant op."

Jeffrey, 2013 Jeffrey, 2013
Jeffrey, 2018 Jeffrey, 2018

"Ik zat lekker in mijn vel, voelde me zelfverzekerd en kreeg andere vrienden. Ik ging uit, heel veel uit - iets wat ik uit onzekerheid nooit had gedaan. Ik gaf veel te veel geld uit. Mijn zelfverzekerdheid viel op m'n werk echter niet in goede aarde. Mijn baas zei: 'je moet maar kapper worden' en ontsloeg me."

"Ik kon mijn hypotheek niet meer betalen en het lukte me niet om op tijd een uitkering aan te vragen. Ik moest noodgedwongen mijn huis verkopen en verhuisde naar de dag- en nachtopvang van het Leger des Heils. Dat ik daar nu woon is moeilijk, maar het is niet anders. Ik moet op de blaren zitten en toch heb ik er geen spijt van. Wat gebeurd is, hoort bij mijn proces."

Sacha diVodka
"Sacha diVodka, dat is mijn artiestennaam en de persoonlijkheid waarmee ik zal optreden op het kunst en theaterfestival. Ik ben drag queen. Niet de hele dag - af en toe. Soms, als ik uitga. Of als ik word gevraagd ergens te zijn als drag queen. Wanneer ik Sacha diVodka ben, word ik mondiger, uitbundiger. Ik voel me sexy, zelfverzekerd, vrijer. En mensen gaan ook vrijer met mij om. Ze vinden me interessant, mooi, willen aan me voelen. Ja, het is een masker. Want niemand ziet degene die eronder zit. Dit masker is mijn uitlaatklep. Maar voor af en toe: mijn eigen masker heb ik afgedaan. Ik heb dromen, wil in september starten met een visagie-opleiding. Dat klinkt heel typisch, maar het werk dat ik eerst deed, kraanmachinist, past niet meer bij mij."

Acceptatie
Het Leger des Heils heeft me al een eind op weg geholpen. Ik heb hulp gekregen bij het aanvragen van een uitkering, het regelen van bewindvoering. En ook bij het handen en voeten geven aan mijn wens om anderen te helpen. Ik ga in Rotterdam met medewerkers van het Leger des Heils een workshop opzetten over diversiteit. Ik merk dat daar behoefte aan is. Ik zie en hoor de grens van acceptatie. In de maatschappij, maar ook binnen het Leger des Heils. Het is zo belangrijk dat mensen elkaar accepteren.
Het gaat goed met mij. Ik eet gezond, ik durf ruimte te geven aan mijn eigen mening, ik voel me gelukkig. Maar vooral voel ik me mezelf; dit zijn mijn dromen, dit ben ik."