Leroy’s leven veranderde in jeugddetentie: ‘In plaats van schepen te verbranden, wordt het dek nu geschrobd’

Het is guur weer op de strekdam. Aan beide kanten kletst het water tegen de stenen. Ik wacht op Leroy. We hebben afgesproken bij de ‘Hurkende Man’ die over het Markermeer uitkijkt. Af en toe slaan de regendruppels tegen mijn autoruit, maar de zon laat zich zowaar soms ook even zien. Als Leroy aan komt lopen, krijg ik door de harde wind mijn autodeur bijna niet open.

Gepubliceerd: 24 december 2019 in Geloven Tekst: Evelien Kremer Beeld: Evelien Kremer

Leroy begint meteen met zijn verhaal: “Dit beeld is een mooi kunstwerk in Lelystad, mijn geboorteplaats. Het symboliseert voor mij een man die aan het nadenken is, kijkend over het water, naar de leegte, in de hoop dat hij zijn geest kan leegmaken van de dagelijkse drukte. Ik vind dit een fijne plek, kom hier tot rust.” Even is het stil. Dan vervolgt hij: “Mijn leven is niet goed begonnen. Op mijn vijfde werd ik opgehaald en naar een kindertehuis gebracht omdat mijn ouders gingen scheiden, behoorlijk traumatisch, ja, afschuwelijk. Mijn moeder kreeg een burn-out en mijn vader was niet bij machte om voor ons te zorgen. Dit was het begin van mijn bewogen jeugd. Ik heb verschillende inrichtingen gezien en was verslaafd aan wiet. Uiteindelijk werd ik in jeugddetentie geplaatst. Mensen om mij heen zeiden altijd tegen mij dat God bestaat. Dan dacht ik: ‘Jaja zal wel... als God bestaat en dit met kinderen doet, dan is hij een vervelende God. Mijn oma was erg gelovig, zij was Jehova’s getuige en heel erg streng. Ik had niks met het geloof. Ik was zelfs radicaal tegen en zei er nare dingen over, totdat ik in detentie terecht kwam. Toen is dat gaan veranderen.”

Gods liefde is geduldig

Leroy is heel stellig als hij zegt: “De Schepper die alles heeft geschapen is namelijk niet verantwoordelijk voor de keuzes die mensen maken. In Korinthe 1 vers 13 gaat het over de liefde en dat deze lankmoedig is. Dit is het geëvalueerde woord van geduld. De liefde van God voor de mens is ook lankmoedig. Die gaat verder dan wij kunnen beseffen. Dit heeft mij geraakt, dat Jezus zoveel liefde heeft voor de mensen. Als iedereen op deze manier naar het leven zou kijken, dan wordt het een stuk draaglijker. Zeker met het oog op de naderende Kerstdagen.” Het gaat steeds harder waaien en het begint nu ook echt flink te regenen. Ik stel voor dat we gaan schuilen in Bataviastad. Achter een kop koffie vertelt Leroy verder.

"De liefde van God gaat verder dan wij kunnen beseffen"

Anderen inspireren

“In detentie heb ik heel veel gelezen over het leven van Jezus, waardoor hij mijn voorbeeld is geworden. Ik wil ook proberen te leven naar zijn voorbeeld. Ik ben een bedrijf gestart, ‘Ruwe Diamant’. Ik maak muziek, onder de naam Ritmische Dichter, en geef gastlessen op scholen. Jezus was ook een leraar, een rabbi. Hij kon ervoor kiezen om niet te gaan staan op de berg om te evangeliseren, maar dat deed hij wel. Voor mij is de gelijkenis dat ook ik voor klassen sta. Alleen vertel ik dan hoe het is als je in jeugddetentie terechtkomt. En ook wat er gebeurt als je ervoor kiest om je verslaving boven het welzijn van andere mensen te zetten. Het doet mij soms pijn om terug te denken aan mijn traumatische ervaringen. Maar ik gebruik het om andere mensen te inspireren. En hen te behoeden voor dingen die schadelijk zijn voor jezelf en anderen. Ook leg ik uit wat het verschil is tussen behoeftes en verlangens. Als je gebruikmaakt van je vrije wil, dan gaat God je toebedelen wat je hoort te krijgen.” 

Wijsheid is stil…

Hij wordt enthousiast als hij over zijn passie praat: “Met mijn muziek wil ik mensen verbinden en bewust maken van hun mogelijkheden. Mijn cd heet ‘Kennis spreekt, wijsheid luistert’. Wijsheid is stil, hoeft niks te vertellen. Wijsheid past kennis toe, terwijl kennis steeds weer moet uitdelen, niet wetend hoe je die kennis moet toepassen. Mijn vader zingt mee op de achtergrond van mijn single ‘spiegelbeeld’. Bij mijn moeder eet ik regelmatig een hapje mee. We praten over gekke, leuke dingen van vroeger. Ik ben dankbaar dat de band met mijn ouders weer volledig is hersteld. We hebben veel plezier samen.” Voordat we afscheid nemen, rapt Leroy nog een stukje van zijn nieuwste nummer voor mij: 

‘Van een baby naar peuter was ik als kleuter brutaal,door de leugens in hun keuzes was ik jong puberaal. In mijn adolescentie heb ik meermaals gefaald,middels zware consequenties heb ik karma betaald.Ik was een brokkenpiloot maar ruim de brokken nu op,in plaats van schepen te verbranden wordt het dek nu geschrobd’