"Ik dank God op mijn blote knieën dat ik het kan navertellen"

In Kerstfeest op de Dam doet Nicol haar heftige verhaal. Zangeres Leona Philippo liep een dagje met haar mee bij de ReShare Store. Meer zien? De uitzending is op Eerste Kerstdag om 20.20! Lees hier haar verhaal.

Gepubliceerd: 14 december 2017 in Leven Tekst: Menno de Boer Beeld: Dennis Maliepaard

Net toen Nicol (49) dacht dat ze haar leven – na een huwelijk vol geweld en een moeilijke scheiding – weer wat op de rit had, sloeg het noodlot toe. De nieuwe man in haar leven werd door een messteek om het leven gebracht, terwijl Nicol tussen haar vriend en de dader in stond. Een lange tijd van angsten en paniekaanvallen volgde, maar Nicol kreeg de regie over haar leven weer terug. 

“Mijn huwelijk was een drama,” vertelt Nicol. “Ik was er alleen om mijn man tevreden te stellen. Hij hield me klein door me te verzekeren dat niemand van mij hield en dat ik niets waard was. Ik kreeg klappen en ging zelfs geloven dat dat erbij hoorde. Dat het normaal was. Dat het wel goed zou komen. Ik werkte keihard in het huishouden, zodat alles altijd piekfijn in orde was en er voor hem geen reden zou zijn om te klagen. Ik heb dat lang uitgehouden, tot de maat vol was. Ik heb alle moed bijeen geraapt en hem verteld dat hij weg moest. En hij ging…”

Zinloos geweld

Ze vervolgt: “Een tijdje ging het heel goed. Ik leerde een nieuwe man kennen en we hadden het goed samen. Tot het moment waarop ik hem verloor door een daad van zinloos geweld. In een ruzie, waarbij ik letterlijk tussen beide stond, stak de dader mijn vriend met een messteek neer. En hij overleed. Ik mag God op mijn blote knieën danken dat ik het nog kan navertellen. Een nachtmerrie die jarenlang mijn leven heeft beïnvloed. Om veiligheidsredenen moesten we onze woonplaats verlaten en met mijn dochter verhuisde ik naar Nijmegen. Ik leed aan post-traumatisch stress-syndroom (ptss) en depressiviteit, had angsten en durfde de deur nauwelijks uit.”

Het park gaf rust

Een periode van intensieve therapie volgde, waarin Nicol stapje voor stapje leerde de regie over haar leven terug te krijgen. “Je denkt dat je wel verder kunt na een periode van intens verdriet, maar dat viel tegen. Ik vertrouwde niemand meer en vluchtte in mezelf. In een park, vlakbij waar ik woon, kwam ik vaak tot rust. Ik heb daar wat afgejankt.” Heel langzaam ging Nicol vooruit. In het kader van haar therapie moest ze vrijwilligerswerk gaan doen. Ze stond doodsangsten uit, maar ging.

Licht op groen

Bij het Leger des Heils kreeg ze weer vertrouwen in mensen. “Mijn stoplicht stond op rood. Ik durfde niet meer verder. Maar bij het Leger kreeg ik de regie over mijn leven weer helemaal terug. Zij zetten voor mij het licht weer op groen,” lacht Nicol. “Ik kwam terecht bij de ‘Bij Bosshardt’-huiskamer in de buurt in Nijmegen. Daar had ik een intakegesprek met Tineke. Zij werd heel belangrijk voor mij; een lieve en rustige vrouw die me vertrouwen gaf. Ik startte als gastvrouw en later als verkoopster in het kleine kledingwinkeltje. Langzamerhand ging ik vooruit en kreeg ik meer zelfvertrouwen.”

Regie helemaal terug

“Op een gegeven moment kwam er een ReShare Store van het Leger des Heils in Nijmegen,” besluit Nicol haar verhaal. “Tineke vond dat ik het rode stoplicht definitief voorbij moest gaan en daar als vrijwilliger moest solliciteren. Dat deed ik. En ik kreeg de baan! Het stoplicht stond helemaal op groen. En inmiddels kan ik vol trots zeggen dat ik ben doorgegroeid naar assistent floormanager in de ReShare Store. Dit is de plek waar ik mijn draai en mijn nieuwe leven heb gevonden.”

Meer zien van Nicol? Kijk op Eerste Kerstdag om 20.20 naar Kerstfeest op de Dam!