Rieks heeft kanker en gelooft in God

Als je Rieks Hofman in het dagelijks leven tegenkomt, zie je een gezonde, vrolijke kerel met zin in het leven. Wat je niet meteen ziet, is dat hij slokdarmkanker heeft.

Gepubliceerd: 08 augustus 2018 in Geloven Tekst: Niels Gerstel

Er mocht wel een paar kilo af, vond Rieks. Hij besloot te gaan trainen voor de plaatselijke hardloopwedstrijd. Tijdens die trainingen voelde hij dat er iets goed mis was. Zijn hart ging onregelmatig slaan. Hij voelde zich minder fit, was moe en eten ging ook steeds slechter. Op 27 november, een datum die hij nooit zal vergeten, kreeg Rieks een slokdarm- en maagonderzoek. Aan het eind van de dag was hij de enige die overbleef op de zaal. Hij kreeg geen drinken, geen eten en vond dat toch een beetje raar. Al snel werd duidelijk dat dat met zijn diagnose te maken had. De arts vertelde dat er een kwaadaardige tumor in zijn slokdarm gevonden was.

De toekomst van Rieks en zijn gezin veranderde op dat moment totaal. Het plaatje van samen oud worden, samen de kinderen opvoeden, klapte in één seconde uit elkaar. 

Natuurlijk gaan ze samen het traject van diverse behandelingen, operaties en medicatie in. Eind 2017 wordt Rieks via een sonde gevoed, omdat slikken niet meer lukte. Een klein wonder: de behandeling slaat aan. Rieks voelt zich weer sterker worden. Zijn smaak komt terug en hij kan ook steeds meer vast voedsel verdragen. Alles lijkt goed te gaan. Elke dag gaat zijn gezondheid een beetje vooruit. 

'Ik ben nog niet dood'
Maar dan: een enorme dreun. Enkele weken geleden kregen Rieks en zijn vrouw Harriëtte tijdens een gesprek met de dokter te horen dat ze niets meer voor hem konden doen. Hij is, zoals dat heet, uitbehandeld. Medisch gezien kunnen ze niet meer voor hem doen.

Rieks heeft besloten om niet bij de pakken neer te gaan zitten. Die vrolijke man, die de mensen kennen, die is hij nog steeds. “Ik ben nog niet dood.”

Hij heeft nog twee doelen in zijn leven. Hij wil zo veel mogelijk mooie herinneringen voor zijn vrouw en kinderen maken. Twee weken naar Inzell, Zuid-Duitsland op vakantie om te beginnen. Heerlijk wandelen door de bergen.

Zijn andere drijfveer is God. Hij wil nog zoveel mogelijk mensen vertellen over Zijn liefde. Hij kan als geen ander getuigen, dat als het in het leven tegenzit, God er voor je is. Rieks wordt dagelijks getroost als hij de Bijbel leest en bidt.

Op de begraafplaats
“Zeg, wist je dat we hier in Appingedam een hele mooie begraafplaats hebben? Zullen we daar even gaan kijken?” Aan de rand van de stad ligt op een open plek, omringd door hoge bomen, inderdaad een prachtige begraafplaats. Terwijl we tussen de graven lopen, hakt de realiteit er bij Rieks wel in. Zijn eigen eindigheid wordt hier heel duidelijk. Gelukkig is zijn vrouw in de buurt om een arm om hem heen te slaan. Ze vullen elkaar perfect aan. Soms is de ene down en dan is de ander er. Een volgende keer is het andersom. Zien ze het allebei even niet zitten, dan gaan ze gewoon lekker samen een potje zitten janken. Dat lucht ook op. Hij wil hier straks graag begraven worden. Hij zal straks feest in de hemel vieren zegt hij, maar op deze mooie plek kunnen de mensen die achterblijven troost vinden.