“Gun elkaar je eigen ik, dat is de kracht van je relatie”

Als je Cees (76) en Marijke (58) Maree samen aan tafel ziet zitten, weet je al: dat zit wel goed. Ze maken grapjes en vullen elkaars zinnen aan. Zo in balans als nu zijn ze niet altijd geweest, maar zo dol op elkaar wel.

Gepubliceerd: 04 januari 2019 in Liefde Tekst: Stéphanie van Ipkens Beeld: Wendy Bos

“We kenden elkaar al heel lang, maar waren allebei getrouwd en verloren elkaar een beetje uit het oog. Door omstandigheden zijn we toch bij elkaar gekomen en zijn we uiteindelijk met elkaar getrouwd.” Marijke weet nog goed dat ze Cees leerde kennen: “35 jaar kennen we elkaar. Toen ik hem zag wist ik het al: die hoort bij mij. Vandaar dat we ook al zo lang zulke goede vrienden zijn.” Dat ze een goed team zijn, blijkt wel uit de jaren dat ze samen gewerkt hebben in hun eigen horecazaak, Het Schele Hoekje. In Vlaardingen, waar ze nog steeds wonen én nog heel vaak herkend worden op straat. “Als je in de horeca werkt, ben je eigenlijk een maatschappelijk werker” zegt Cees. “En dat vond ik er zo leuk aan. Het is ongelooflijk wat mensen meemaken, én je vertellen. We zaten vaak allebei aan een andere tafel, Marijke en ik, allebei een gesprek te voeren met iemand die om een praatje verlegen zat. Mensen met problemen. Alle ellende gooien ze eruit. Dat bindt ons echt, de liefde voor mensen, het willen helpen.”

Kus bij het opstaan
Dat Cees inmiddels gepensioneerd is en ze de zaak niet meer hebben, betekent niet dat ze nu minder druk zijn. Cees doet alles om sociaal bezig te blijven. “Ik heb een radioprogramma op de lokale omroep: ‘Romantiek in de Lucht’, met gedichten die ik zelf geschreven heb. Ik heb er nog zo’n 1200 liggen, dus ik kan voorlopig vooruit. Verder ben ik betrokken bij ‘De Balder’, een oude gerestaureerde zeillogger hier in Vlaardingen. Daar doe ik het horecagedeelte. Ontzettend leuk!  Ook vormen een vriend en ik een muzikaal duo dat regelmatig optreedt. Ik doe alles wat voor mijn voeten komt, dus ik hoef niet stil te zitten! Ik weet dat elkaar vrij laten het geheim van een goede relatie is.”  Ook Marijke zit niet stil: zij heeft haar eigen praktijk in stress counseling en is daar erg druk mee. Soms merken ze dat ze iets té druk zijn. Cees vertelt: “We waren zo druk dat we een regel gemaakt hebben: we geven elkaar altijd een kus als we uit bed komen. Het is zo fijn, die kus. Even echt contact.”

Samen lachen
“We hebben heel veel humor samen. We kunnen best kijven, we zijn geen engeltjes, maar we lachen heel veel. Het is een balans, we zijn een team.” Zegt Marijke. Cees vult snel aan: “We kunnen zelfs samen een kamer behangen!” Natuurlijk zijn er ook tegenslagen en conflicten. “Maar dan praten we. We praten heel veel. Kijken naar oplossingen. Vroeger kon je nog wel eens lekker ruzie maken, maar nu gaat het heel rustig. We nemen onze verantwoordelijkheid heel makkelijk. En als je alles bij jezelf neerlegt, is de bal al uit het speelveld. Dan verwijt je elkaar niks en kan je goed luisteren en communiceren.” 

Ze hebben samen een spirituele ontwikkeling doorgemaakt en dat heeft ze dichter bij elkaar gebracht. “Het draait allemaal om liefde! Ik ben in staat om mijn vijand een kus te geven.” Cees steekt een vinger op om zijn woorden kracht bij te zetten. “En geen Judaskus! Ik ben altijd in staat om me in te leven in de ander. Dat heb ik ook van Marijke geleerd.”

Zoektocht naar Geluk
Het is duidelijk dat Cees en Marijke veel hebben meegemaakt in hun leven samen en wijsheden hebben meegenomen uit hun vorige huwelijken. Maar wat hebben ze geleerd? “Ik leer nog iedere dag! Ik leer van Marijke en andersom. Maar gun elkaar je eigen ik”, zegt Cees. "Dat kan ik niet genoeg benadrukken. Dát is de kracht in je relatie! Gun elkaar je eigen ik. En probeer elkaar niet te veranderen.” Marijke knikt instemmend. “Ik denk dat liefde zo belangrijk is” vult Marijke aan. “Dat is denk ik waar wij heel goed in zijn samen: liefde. We zijn samen altijd sterk geweest. Ik heb altijd gezegd: ik hou onvoorwaardelijk van jou. Punt. Ik ben heel goed in de verantwoordelijkheid bij mezelf houden. Een ander kan jou niet gelukkig maken. Als ik gefrustreerd ben, weet ik dat het probleem bij mezelf ligt. Dat schuif ik niet af op Cees.” Cees heeft zelfs een lied geschreven over zijn kijk op geluk: ‘De Zoektocht naar Geluk’, voor Sylvia Smit uit Volendam. 

Nog altijd verliefd
Cees en Marijke lijken nog heel verliefd, maar kan dat nog na zoveel jaar samen? “Je bent geen verliefde tiener meer, maar zo af en toe ben ik echt nog verliefd. Dat is meestal met Kerst” grinnikt Marijke, toch een beetje als een verliefde tiener. “Hij ruikt altijd lekker, maar dan extra. En dan heeft hij zijn pak aan. Nou dan kan ik er weer even tegenaan hoor, dan blijf ik zo weer een half jaar verliefd!”

Cees en Marijke schelen 18,5 jaar, maar daar merken ze nu nog maar weinig van. Ja, ze gaan niet meer zoveel uit, en nodigen nu vaker vrienden thuis uit om te komen eten. Maar zelf zijn ze meer in balans. Marijke vertelt: “We hadden vroeger wel wat andere waarden en normen. Ik was veel vrijer. Cees is nog van een generatie die wat terughoudender is. Ik mocht hem nooit in het openbaar kussen. Vreselijk vond hij dat! Dat vond hij echt niet kunnen, helemaal niet in onze eigen horecazaak.” Lacht ze. Cees begint ook te grinniken: “Nu is het vaak andersom, en kan ik niet van haar afblijven! Zo zie je maar, je leert van elkaar en groeit naar elkaar toe. Dat gebeurt gewoon”.