'Er is altijd hoop, ook al zie je het soms zelf niet'

Arscharee woont bij een project van begeleid wonen van het Leger des Heils. “Na alle tegenslagen in mijn leven, heb ik weer geleerd om hoop te hebben”.

Gepubliceerd: 06 december 2019 in Leven Tekst: Evelien Kremer Beeld: Evelien Kremer

Arscharee (25): “Ik ben geboren op Curaçao, toen ik drie jaar was ben ik met mijn ouders naar Nederland gekomen. Wegens omstandigheden ben ik uiteindelijk weggegaan bij mijn ouders en dakloos geworden. Na een periode op straat kon ik bij mijn nichtje wonen. Zij woonde bij het Leger des Heils en zo kwam ik, via haar, in contact met mijn begeleidster Cindy en kreeg ik een eigen plekje. Van Cindy heb ik geleerd om mijzelf terug te trekken, aan mijzelf te denken. Ik cijferde mij vaak weg voor andere mensen, maar uiteindelijk put je jezelf daarmee uit. Hierdoor had ik ook weleens last van schuldgevoelens. Maar als mensen je echt belangrijk vinden, dan snappen ze het wel. Zo niet, dan is diegene niet voor jou."

Ascharee met haar begeleider Cindy Ascharee met haar begeleider Cindy

Een plekje voor mezelf
Arscharee heeft veel hordes moeten overwinnen in haar jonge leven. Toch is ze in staat om alles van twee kanten te bekijken. “Je kan niet altijd alles uit handen geven en andere mensen de schuld geven. Je moet jezelf ook ontwikkelen. Ik probeer altijd positief te blijven en daarbij weet ik dat er iemand is die mij kracht geeft. Stapje voor stapje kom ik verder, waar sommige mensen misschien opgeven.

Mijn droom is een plekje voor mijzelf. En in de toekomst wil ik een weeshuis oprichten, dat wil ik al van kleins af aan. Eerst wil ik in Nederland spullen inzamelen en dit dan zelf brengen waar het het hardste nodig is. De wereld is best anders dan vroeger, mensen vertrouwen elkaar niet echt meer. Dus als ik dit ga doen, dan wil ik ook echt met foto’s bewijzen dat de spullen aankomen bij de mensen die het nodig hebben. Ik mis de eenheid. Iedereen heeft het over beter of slechter en de verschillende huidskleuren. Terwijl ik juist vind dat iedereen even kostbaar is, iedereen is toch hetzelfde."

Ik weet dat er altijd hoop is, ook al zie je het soms zelf niet.

Anderen helpen
Op school deed Arscharee mee aan het project “Prove to Move”. Ze haalden overal lege flessen op en met het wisselgeld werden pakketjes eten gemaakt. Deze pakketjes werden vervolgens bij het Leger des Heils gebracht, bij gezinnen die dit hard nodig hadden. “Dit is mij bij gebleven, dat gaf mij een goed gevoel. Ik wil bezig zijn en mensen helpen, daar liggen mijn kwaliteiten. Op dit moment werk ik in de ouderenzorg. In augustus ga ik verder met mijn opleiding tot gespecialiseerd pedagogisch medewerker. Ik was hier al mee gestart, maar omdat ik dakloos werd moest ik mijn opleiding stoppen. Niet dat ik dat wilde, maar ik had geen inschrijfadres meer en daardoor moest het wel. Dit was een enorme tegenslag voor mij. Nu mag ik het eerste jaar in ieder geval overslaan, dat is positief."

Er is altijd hoop
“Na alles wat ik heb meegemaakt had ik soms het idee, jeetje zoveel tegenslagen, wanneer houdt het op. Aan de andere kant hebben deze tegenslagen mij gevormd naar de persoon die ik nu ben. Ik hield er nooit van om te praten, maar nu durf ik dat zonder angst, zonder bang te zijn om fouten te maken. Ik weet nu dat er altijd hoop is, ook al zie je het soms zelf niet.
Mijn passie is zingen en iedereen zegt dat ik dat goed kan. Mijn nichtje wilde mij opgeven voor Idols, maar dat wil ik niet. Voor mij is het geen wedstrijd. Zingen is voor mij een manier om te laten zien wie ik ben en wat ik allemaal in mij heb!”