De straat of het podium

Soraya deed dit jaar mee met The Voice of Holland en speelt een in The Passion. In het dagelijks leven werkt ze bij het Leger des Heils.

Gepubliceerd: 06 maart 2018 in Samenleving Tekst: Rinke Verkerk Beeld: Ruben Timman

“Een van mijn eerste cliënten was een verslaafde meneer bij wie andere cliënten ’s ochtends hun drugs stonden te bestellen. Hij wilde zo min mogelijk bemoeienis met zijn leven, maar hij viel mij op. Tijdens mentorgesprekken bleef ik vragen: ‘Wat kan ìk voor jou doen?’ Op een keer vertelde hij dat een neefje op zijn naam schulden had gemaakt. Daarnaast kon hij een flink bedrag terugkrijgen van de Belastingdienst. ‘Je hoeft er niet achteraan,’ zei hij. ‘Het lukt toch niet.’ Ik heb dat toch gedaan, en het lukte wel."

'Ik had twee dromen: daklozen helpen en een ster worden, zoals Janet Jackson.'

Zingen in The Lion King

"Ik weet nog dat ik als jong meisje een groep dakloze mensen zag en zei: ‘Mam, later wil ik die mensen helpen.’ Zo had ik twee dromen, want ik wilde ook een ster worden zoals Janet Jackson. Ik werd aangenomen op de Musical Academie en danste en zong in The Lion King, toen ik op mijn 21e zwanger werd. Oké Soraya, dacht ik, nu moet jij goed nadenken over een toekomst voor jezelf en je kindje. Ik wilde mijn zoontje stabiliteit bieden. Ik begon een hbo-studie Maatschappelijk Werk & Dienstverlening en dankzij mijn mbo-diploma kon ik bij het Leger vast starten als groepsleider van cliënten met psychische en verslavingsproblematiek. ’s Avonds stond ik dan gewoon op te treden met Nederlandse artiesten. Dat is altijd een goede balans voor me gebleven, ha!"

De scheiding voelde als falen

"Ik houd ervan om mensen die op nul zitten naar honderd te zien gaan. Na het behalen van mijn hbo werd ik ambulant ondersteuner. Mijn cliënten hebben een combinatie van problemen; thuisloosheid, verslaving, psychische problematiek, schulden, vervuilde huizen, geen netwerk. Bij hen moet je niet aankomen met protocollen en modellen. Je moet jezelf zijn. Zij helpen mij om op podia en tv ook helemaal oprecht te zijn.

Vier jaar geleden belandde ik in een scheiding. Het voelde als falen, zo erg dat ik in de ziektewet belandde en niet helder kon nadenken. Ik zat met twee kinderen in een te dure vrije sectorwoning. Ik moest met instanties en corporaties in zee om een sociale huurwoning en andere ondersteuning te krijgen. Er werd met me gesproken alsof ik een klein kind was en ik werd niet geholpen. Toen besloot ik: dit gaat mij nooit meer gebeuren, maar mijn cliënten ook niet."

Een huis, een tuin, een appelboom

"Ik kreeg een cliënt in Amsterdam Noord. Werkloos, alcoholverslaafd, en ontzettend lief. Hij woonde in het huis van zijn overleden ouders waar alles minstens veertig jaar oud was. Het leek er wel een museum en natuurlijk lekten de leidingen, dus douchen deed hij niet. Maar vanwege een protocolletje zei de woningcorporatie dat hij geen recht had op vervanging van wat dan ook. ‘Dat zullen we nog weleens zien,’ zei ik. Een jaar lang hing ik aan de telefoon met die organisatie. Nu heeft hij een nieuwe keuken en badkamer, en ik vond een stichting die zijn huis wilde schilderen. Hij is de cliënt die - toen ik auditie deed voor The Voice en ze mijn werk graag wilden filmen, meteen zei: ‘Kom hier maar filmen.’

Zelf zit ik nu twee jaar in mijn nieuwe woning. Ik heb een tuin, een appelboom, klimplanten, rozen. Mijn kinderen gaan goed. Ik mag zingen. Ik ben zo gelukkig! Alle dromen die ik had als kind, leef ik nu.”