'Alleen thuiszitten - daar is niks aan'

"Je hebt gewassen, gestreken, de boel aan kant. Wat moet je dan doen?" De eenzaamheid en verveling zorgde er bij Jago (66) voor dat hij stevig ging drinken. Vijftien biertjes op een dag. Tot hij door mensen werd uitgenodigd voor een korpsdienst.

Gepubliceerd: 09 november 2018 in Leven Tekst: Willemijn de Jong Beeld: Madame Forêt

Het zat Jago tegen. Na een lang huwelijk scheidde hij van zijn vrouw, raakte depressief en begon meer te drinken dan hij al deed. Maar met hulp kwam hij uit dat dal - hij wilde namelijk zijn baan niet verliezen. Maar dat gebeurde later alsnog: door reorganisaties moest hij met vervroegd pensioen. Na 43 jaar trouwe dienst bij een verzekeraar, zat hij plots elke dag thuis. Alleen. En toen kwam de somberheid weer terug. "Als ik opstond kreeg ik algauw trek in een biertje. Ik dronk wel vijftien biertjes per dag. Dat werden er zoveel doordat ik, uit verveling en eenzaamheid, maar naar de kroeg ging. Daar had ik tenminste aanspraak en gezelligheid. Maar daar dronk ik natuurlijk geen water."

Zijn schulden stapelden zich op, en algauw kwam hij onder bewindvoering te staan. Bij de cafetaria 'Family' was het bier goedkoper, en zaten ook vaak mensen uit de buurt bij elkaar. "De meeste mensen doen daar gewoon een kopje koffie of thee. Het is eigenlijk een snackbar en koffiehuis in één. Dus hield ik het maar bij twee biertjes daar. Maar thuis ging het wel door." Deze cafetaria was ook de plek waar Jago bevriend raakte met Wijnand, Thijs en Annelies. "Toen ik vertelde dat ik van huis uit katholiek ben, zei Annelies: 'Joh, kom een keer naar ons korps'. Ze vertelden me dat het daar gezellig was. Thijs en Annelies zijn heilssoldaten, dus horen bij die kerk van het Leger des Heils."

Open en warm

Met lood in zijn schoenen ging Jago, begin dit jaar, voor het eerst naar een korpsdienst. "Ik was ook weleens naar de Gereformeerde Gemeente geweest hoor. Maar ja, naar de kerk gaan is toch best een stap. Ik wist niet eens dat het Leger des Heils een kerk was. Toen ik erheen ging dacht ik alleen: ze doen wel goede dingen, dus het zal wel oké zijn. Toen ik aankwam werd ik meteen verwelkomd. De sfeer was heel open en warm. Dus kwam ik elke week terug."

"Je wordt er niet platgegooid met geloofsbelijdenissen. Mijn broeders en zusters van het Leger zijn als familie."

"Je wordt er niet platgegooid met geloofsbelijdenissen. Het voelt niet als een verplichting. En inmiddels voelen de broeders en zusters van het Leger meer als familie dan mijn echte familie. Ik zie ze namelijk vaker dan mijn echte familie, en ze accepteren mij helemaal zoals ik ben." Die acceptatie hield overigens niet in dat het alcoholisme ook oké was. "Het is een manier om met de eenzaamheid om te gaan. Als je hebt gewassen, gestreken en het huis is aan kant - ja, wat moet je dan doen? Nu kon ik naar het Leger. Dat voelde een stuk minder alleen. En met deze mensen doe ik een bakkie koffie of glaasje appelsap in plaats van een biertje."

Het hielp Jago om dit jaar helemaal te stoppen met drinken. "Daar heb ik ook professionele hulpverlening bij gehad hoor. Want mijn gezondheid lijdt ook erg onder het drinken. De zenuwen in mijn handen en voeten werken niet meer goed. Ook heb ik een vorm van reuma. Maar als je me echt vraagt: hoe kun je nu opeens al dat bier laten staan? - dan weet ik het antwoord niet. Ik denk dat de Here me daarbij helpt."

Heer, ik kom tot U

Het is ook God die hem helpt als hij weer trek krijgt in een biertje. "Het is echt niet zo dat ik nu nooit meer denk: ah, een biertje zou lekker zijn. Maar dan zet ik Opwekkingsliederen op met YouTube. Dat geeft me rust vanbinnen. Ik luister vooral graag naar het lied 'Heer ik kom tot U, neem mijn hart, verander mij. Als ik U ontmoet, vind ik rust bij U.' Ook in de supermarkt was het in het begin weleens lastig. Het bier staat hier tegenover de zuivel, daar moet ik toch langs. Dan merk ik ook dat de Here me helpt om de goede keuze te maken. Voor het slapengaan lees ik uit de Bijbel en het korpsnieuws. Ik vind dat heel fijn."

Ook de nieuwe vrienden die hij nu heeft, zien het effect van dat Jago niet meer drinkt. "Ik krijg allerlei schouderklopjes. Dat ik er beter uitzie, dat ik een leukere Jago ben geworden. Ik ben ook erg afgevallen, want dat bier zit vol calorieën.' Een vriendin zei pas: wat had jij een plofkop, zeg.' Nou, dan weet ik genoeg, haha! Het is leuk om mijn familie van het Leger veel te zien. Met Annelies doe ik een bakje op woensdag of donderdag bij het Leger, waar ik dan ook koffiedienst heb. Of we spreken zoals vandaag af bij de plek waar ik, via mijn bewindvoerder, gezonde maaltijden af mag halen: Stichting Iedereen Een Maaltijd. Echt, ik word van zoveel kanten geholpen. 2018 is een jaar van verandering voor mij. Ik heb iedereen die me heeft opgenomen en geholpen ontzettend dankbaar, en wil daarom zelf ook graag bijdragen. Ik ben zelfs van plan om de Strijdkreet te gaan uitdelen in het winkelcentrum hier. Wie had dat een jaar geleden gedacht?"

Eten ophalen bij Iedereen Een Maaltijd Eten ophalen bij Iedereen Een Maaltijd
Koffie met Annelies Koffie met Annelies